Het juridische aspect

2 augustus 2012

Wat ons bij UZ Gent was aangegeven en waar we zelf ook vanuit gingen was dat we een zekere “veiligheid” opbouwden met het opstellen van een draagmoederschapsovereenkomst. Dagen hebben we eraan gewerkt, elk detail besproken, van het medische, het emotionele, wat tijdens de zwangerschap, de “verplichtingen” van de wenspapa’s, een bevallingsplan, het contact na de geboorte, af te sluiten verzekeringen, …

Toen we uiteindelijk gingen praten met een juriste uit het Gentse die reeds draagmoedertrajecten begeleid had kregen we een koude douche toen de jurist ons zei dat we er beter geen opmaken omdat het bij het gebruik in de rechtbank blijkbaar werkt als een rode lap op een spier. Vooral vanuit het oogpunt dat men geen contract kan maken over het leven van iemand anders werkt dit meer tegen de partijen als voor wanneer er een discussie mocht zijn over de adoptie.

Wat het juridische ouderschap bij de geboorte betreft kunnen de wenspapa’s het kindje nog niet erkennen omdat ik als draagmoeder gehuwd ben. Het kindje zal dus bij de geboorte de naam van mijn echtgenoot dragen. Na 2 maanden kan de procedure tot volle adoptie starten. De hele procedure zou 8 à 9 maanden in beslag nemen.

Spijtig genoeg zal het kindje maar 1 van de namen van de wensvaders kunnen dragen. Het had mooi geweest om beide namen te krijgen, maar nu wordt geopteerd om te kiezen voor de naam van de niet-biologische vader … mooie geste naar de niet-biologische vader toe.

Het betreft een volle adoptie, wat betekent dat er geen enkele band meer met  de draagouders zal bestaan eens de adoptie een feit is. Wij en onze ouders zullen bezoek krijgen om te vragen of we het kindje effectief willen afstaan. Ook mijn oudste dochter, die tegen dan 18 jaar zal zijn, moet haar toestemming geven.

Het kindje kan vanaf de geboorte wel ingeschreven worden op het adres van de wensvaders, waardoor zij ook alles kunnen regelen wat kindergeld, geboortepremie, enzo betreft. Fijn dat ze al adoptieverlof kunnen aanvragen en krijgen de eerste 2 maanden, ieder 6 weken. Zo kan het kindje de eerste 2 maanden toch thuis opgevangen worden door zijn/haar ouders.

Wat erfenisrecht betreft moeten we nog langs de notaris gaan, want zolang wij juridisch de ouders zijn heeft het bij eventueel overlijden van mijn man en/of mezelf recht op het kindsdeel. We kunnen de wet niet omzeilen als bescherming van het kind, maar we kunnen wel proberen het te beperken en onze notaris op de hoogte te brengen van de bijzondere situatie mocht er zich effectief iets voordoen. De wenspapa’s zullen nooit een eventuele erfenis voor zich (het kindje) houden, maar het is een lastige situatie.

Eens te meer blijkt dat we mekaar geen 100 maar 200% moeten vertrouwen. En dat is wederzijds. De wenspapa’s dat wij als draagouders het kindje wel zullen afstaan. En wij als draagouders dat de wenspapa’s het kindje wel zullen aanvaarden mocht het eventueel gehandicapt zijn en ze een eventuele erfenis teruggeven aan onze eigenlijke kinderen.

De draagmoederschapsovereenkomst hebben we behouden maar hernoemd naar intentieverklaring. Rechtsgeldig is het niet, maar het een “steun” naar ons 4 toe omwille van gemaakte afspraken. We beseffen dat er tijdens een zwangerschap waarschijnlijk nog enkele zaken kunnen wijzigen, maar het is een goed basis.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s